Sanatsal açıdan Kayıp Zamanın İzinde adlı yapıtın en güçlü yönlerinden biri, anı ve zaman ilişkisini işleyiş biçimidir. Proust, yedi ciltlik bu dev yapıtında hatıraların rastlantısal bir şekilde zihinde canlanışını edebi bir biçimde sunarak, geçmişin tamamen kaybolmadığını, duyular ve bilinçaltı aracılığıyla tekrar yaşanabileceğini gösterir okura.

​

Zamanın izinde yılların birbirine eklendiğini farketmeden, eklenen yıllarla gitgide uzayan, kuleleri aşan bir yükseklik üzerinde koşmaktan yorgun düşmüş Proust, günlük yaşantısına dair son görevlerinden arınmanın ve kendini bütünüyle yapıtına verebilmenin mücadelesini vermekte yakalanan zamanda.

​

Adını ve içerik fikrini Proust’un “Kayıp Zamanın İzinde” adlı zamanlarüstü yapıtından alan sergide eserleriyle yer alan dört sanatçı Altan Çelem, Bahar Kocaman, Gülten Imamoğlu ve Saim Erken sanat tavırları, üretimleri ve mücadeleleriyle tıpkı Proust’un kastettiği yüksek kulenin tepesinde geziniyorlar.

​

Kayıp Zamanın İzinde başlıklı karma serginin sanatçıları Likya’nın yüzyıllara uzayan muhteşem tarihi, coğrafyası, kültürü ile bugünü ve zamanın izlerini buluşturuyorlar. Renk lekelerinin soyut bileşkeleri ile insanların günlük enstantenelerinin figüratif yorumlarını hatıraların rastlantısal bir şekilde zihinlerde canlanışını aktardıkları yüzeylerle buluşturuyorlar.